က်ေနာ့္မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကို
အေမရိကား၊ ေအာ္ရီဂြန္ျပည္နယ္ ၊ ပို႔တ္လန္း ျမိဳ႔ကေလးက ေလဆိပ္တစ္ခုမွာ
သြားၾကိဳတုန္းက ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ့္ဘ၀အျမင္ကို ေျပာင္းလဲေစခဲ့တဲ့
အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုအေၾကာင္းကို ေျပာျပခ်င္လို႔။ အဲ့ဒီ အျဖစ္အပ်က္ေလးဟာ
က်ေနာ့္ကို မေမွ်ာ္လင့္ပါဘဲ သတိေပးလိုက္သလိုပါပဲ။ ျပီးေတာ့
အဲ့ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးဟာ က်ေနာ္နဲ႔ ႏွစ္ေပအကြာေလာက္ေလးမွာတင္
ျဖစ္ပ်က္သြားခဲ့တာ။
ေလယာဥ္ဆိုက္လုိ႔ ထြက္လာၾကတဲ့ ခရီးသည္ေတြၾကားမွာ
က်ေနာ့္မိတ္ေဆြကို အားစိုက္ရွာေဖြေနတုန္းမွာပဲ
ေပါ့ေပါးပါးပါးအိတ္နွစ္လံုးကိုဆြဲျပီး က်ေနာ့္ရွိရာအရပ္ဆီေလွ်ာက္လာတဲ့
အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ကို သတိျပဳမိလိုက္တယ္။ သူက က်ေနာ့္ညာဘက္ေဘးမွာ
ရပ္လိုက္ျပီး သူ႔မိသားစုကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္။ ပထမဆံုး သူဟာ
သယ္လာတဲ့အိတ္ေတြကိုခ်လိုက္ျပီးေတာ့ သူ႔သားအငယ္ဆံုးေလးကို စႏႈတ္ဆက္တယ္ (
ေျခာက္ႏွစ္ေလာက္ရွိျပီ ထင္ရတာပဲ ) ။
သူတို႔ေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္
အခ်ိန္အတန္ၾကာ ခ်စ္ျမတ္နိုးစြာ ေပြ႔ဖက္ထားၾကေသးတယ္။
တစ္ေယာက္မ်က္နွတစ္ေယာက္ၾကည့္လို႔ရနိုင္တဲ့အကြာအေ၀းေလာက္အထိ
မ်က္နွာေတြကိုခြာ လိုက္ၾကတဲ့အခါမွာေတာ့ အေဖလုပ္သူေျပာတာကို
ဒီလိုၾကားလိုက္ရပါတယ္။
“ သားရယ္.. ျပန္ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာလိုက္တာ.. ေဖေဖ
သားကို အရမ္းလြမ္းတာပဲကြာ.. “ တဲ့။ သားျဖစ္သူက ရွက္စနုိးၾကီးနဲ႔ ျပံုးလို႔၊
ျပီးေတာ့ အၾကည့္လႊဲလိုက္ျပီး ခပ္တိုးတုိးျပန္ေျပာတယ္..
“ သားေရာပဲ ေဖေဖ.. “ တဲ့။
ျပီးေတာ့
အမ်ိဳးသားက မတ္တပ္ရပ္လိုက္ျပီး အၾကီးဆံုးသားကို ၾကည့္လိုက္တယ္ ( ကေလးက
ကိုးႏွစ္ ဆယ္နွစ္ေလာက္ရွိျပီထင္ရတာပဲ)။ သူ႔သား မ်က္နွာေလးကို လက္နွစ္ဖက္နဲ႔
ကိုင္လုိက္ရင္းနဲ႔
“ သားကေတာ့ လူငယ္ေလးျဖစ္လာျပီပဲ။ သားကိုေဖေဖ
အရမ္းခ်စ္တာပဲကြာ..” တဲ့။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ၾကင္ၾကင္နာနာ ခ်စ္ခင္စြာနဲ႔
ေပြ႔ဖက္လိုက္ၾကျပန္တယ္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကေလးမေလး ( တစ္ႏွစ္ ၊
တစ္နွစ္ခြဲေလာက္ထင္တယ္ ) က ခုမွျပန္လာတဲ့ သူ႔အေဖကို
သူ႔မ်က္လံုးေသးေသးေလးေတြနဲ႔ မခြာတမ္းၾကည့္ရင္း သူ႔အေမ လက္ေပၚကေန
တြန္႔လိမ္ျပီး သူ႔အေဖဆီကို ထိုးဆင္းေနေတာ့တာ။ အမ်ိဳးသားက
“
ေဟး..သမီးေလး “ သူ႔သမီးေလးကို ၾကင္ၾကင္နာနာၾကည့္ရင္းေခၚလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့
သမီးေလးရဲ ႔ မ်က္ႏွာကို ခပ္ျမန္ျမန္နမ္းလိုက္ျပီး ကေလးကို ခ််ီလိုက္တယ္။
ကေလးမေလးက ခ်က္ခ်င္းကို ဇိမ္က်သြားျပီး သူ႔ေခါင္းကေလးကို အေဖလုပ္သူရဲ႕
ပုခံုးေပၚမွာ အက်အနလွဲခ်လိုက္ေတာ့တာပဲ။
အခ်ိန္အေတာ္ေလးၾကာေတာ့မွ သူက ကေလးမေလးကို သူ႔သားအၾကီးဆံုးဆီကို ေျပာင္းေပးလုိက္ျပီးေတာ့ ေျပာလိုက္တယ္။
“
ကဲ.. အေဖက အထူးစပရွယ္ကို ေနာက္ဆံုးမွာ ခ်န္ထားတာကြ..” ဆိုျပီးေတာ့
က်ေနာ္ျမင္ဖူးသမွ်မွာ အခ်ိန္အၾကာဆံုး ..၊ ျပီးေတာ့ မက္ေမာစရာအေကာင္းဆံုး
အနမ္းရွည္ၾကီးကို သူ႔ဇနီးကို ေပးေတာ့တာပဲ။ ျပီးေတာ့ သူဟာ သူ႔အမ်ိဳးသမီးရဲ႕
မ်က္လံုးေတြကို စိုက္ၾကည့္ျပီး
“ ကိုယ္ မင္းကို အရမ္းခ်စ္တာပဲ “ လို႔
ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ သူတို႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ လက္ေတြဆုပ္ကိုင္ထားၾကျပီး
တစ္ေယာက္မ်က္၀န္းေတြကို တစ္ေယာက္အျပန္အလွန္ၾကည့္လ်က္က ျပံဳးလိုက္ၾကတယ္။
က်ေနာ္က
သူတို႔ ဟာ ခုမွ လက္ထပ္ျပီးစ လို႔ ထင္လိုက္မိေသးတယ္ ဒါေပမဲ့
ကေလးေတြရဲ႕အသက္အရြယ္ေၾကာင့္ မျဖစ္နုိင္ဘူးလို႔ က်ေနာ္ထင္တယ္။ ခဏေလာက္က်ေနာ္
ပေဟဠိ ျဖစ္သြားေသးတယ္ ။ ျပီးေတာ့မွက်ေနာ့္မွာ က်ေနာ္နဲ႔
လက္တစ္လွမ္းအကြာေလာက္ေတာင္မရွိတဲ့ေနရာတစ္ခုက တကယ့္ကို
အေျခအေနအခ်ိန္အခါမလိုတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ျပယုဂ္ တစ္ခုေအာက္မွာ တကယ့္ကို
နစ္ေျမာေပ်ာ္၀င္သြားခဲ့တယ္ ဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိရမိေတာ့တယ္။
ရုတ္တရက္ဆိုသလို
တုန္လႈပ္စြာနဲ႔ေမးလိုက္မိတဲ့ ကိုယ့္အသံကုိယ္
အံ့ၾသတၾကီးၾကာလိုက္မိျပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ က်ေနာ္ဟာ သူတစ္ပါးရဲ႕
အတြင္းေရးကိစၥကို ၀င္စပ္စုမိျပီလားလို႔ စိတ္မသက္မသာျဖစ္ရေတာ့တာပဲ... ။
“ အိုး… ခင္ဗ်ားတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ လက္ထပ္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲ ဗ် “
“
နွစ္ေယာက္အတူရွိခဲ့ၾကတာက စုစုေပါင္း 14 နွစ္၊ လက္ထပ္ထားၾကတာကေတာ့ 12 နွစ္
ရွိျပီ “ ဟုိလူက သူ႔အမ်ိဳးသမီးကိုၾကည့္တဲ့အၾကည့္ကို မလႊြဲဘဲ ျပန္ေျပာတယ္။
“ဟင္..ဒါဆို..၊ ခင္ဗ်ားတို႔နွစ္ေယာက္ ေ၀းေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲဗ် “ က်ေနာ္ေမးမိျပန္တယ္။
ဟိုလူက ေနာက္ဆံုးမွာ က်ေနာ့္ဘက္ကိုလွည့္လိုက္ျပီး က်ေနာ့ကိုၾကည့္တယ္။ မ်က္နွာက ေပ်ာ္ရႊင္စြာျပံဳးလ်က္နဲ႔ပဲ
“ ႏွစ္ရက္ၾကီးေတာင္ရွိသြားပါျပီဗ်ာ..” တဲ့။
ႏွစ္ရက္…။
က်ေနာ္ ၾကက္ေသေသသြားတာပဲ။ ဒီေလာက္ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ႏႈတ္ဆက္ေနပံုေထာက္ရင္
က်ေနာ္က ဒီလူ ခရီးထြက္တာ လပိုင္းမဟုတ္ေတာင္
အနည္းဆံုးရက္သတပတ္အနည္းငယ္ေလာက္ရွိလိမ့္မယ္ထင္ခဲ့တာ။ ၾကည့္စမ္းဗ်ာ..
မွန္းခ်က္က လြဲလိုက္တာဆိုတာ။
က်ေနာ္လည္း က်ေနာ့္ရဲ႕ သူတစ္ပါးအေပၚ စပ္စုမႈအေပၚ ရပ္ခ်င္တာေရာ၊ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြကို ရွာခ်င္တာေရာေၾကာင့္ သူ႔ကို ေျပာလိုက္တယ္။
“
က်ေနာ့္ အိမ္ေထာင္ေရးဟာလည္း လက္ထပ္ျပီး ေနာက္ ၁၂ နွစ္ၾကာတဲ့အထိ
အခုလိုမ်ိဳး မက္ေမာတြယ္တာစရာ ေကာင္းေနလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ ဗ်ာ “
အဲ့ဒီလူက ရုတ္တရက္ဆိုသလို ျပံုးတာကိုခ်က္ခ်င္းတည္ပစ္လိုက္တယ္။
ျပီးေတာ့
က်ေနာ့္မ်က္လံုးေတြကို တည့္တည့္စိုက္ၾကည့္လိုက္ျပီးေတာ့
က်ေနာ့္စိတ္၀ိညာဥ္ေတြကို တည့္တည့္ထိမွန္ေစတဲ့ အင္အားျပင္းတဲ့စကားလံုးေတြနဲ႔
က်ေနာ့္ကိုေျပာလိုက္တယ္။ သူက်ေနာ့ကိုေျပာလိုက္တဲ့ တစ္စံုတစ္ရာဟာ
က်ေနာ့္ကို အရင္ကက်ေနာ္နဲ႔မတူေတာ့ေအာင္ေျပာင္းလဲေပးလိုက္ေတာ့တာပါပဲ။
“ ေမွ်ာ္လင့္ယံုပဲမေမွ်ာ္လင့္နဲ႔ ကိုယ့္လူရ.. ဆံုးျဖတ္ခ်က္ပဲခ်လုိက္စမ္းပါ “ တဲ့။
ျပီးေတာ့ က်ေနာ့ကို လက္ဆြဲ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ျပီး က်ေနာ့ကို အင္အားေတြ အသစ္ျဖစ္သြားေစတဲ့ အျပံဳးကို ျပံုးရင္းနဲ႔
“ ဘုရားသခင္ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ “ လို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ေသးတယ္ေလ။
Ref: Don’t Hope,… Decide! By
- By Michael D. Hargrove and Bottom Line Underwriters, Inc.
<photo id="1" />
